29 Ocak 2014 Çarşamba

Hamilelik ve Ülseratif Kolit

Herkese Merhaba,

Bu post belki sağlıklı olanlar için bir şey ifade etmeyebilir. Fakat benim durumumda olan insanlar için bu yazıyı yazmaya karar verdim!

Evet hamileyken bir sürü ilaç kullanan (doktor kontrolünde) bir anne olarak bu konuyu paylaşmak istedim sizlerle...
Belki bir gün benim gibi bir rahatsızlığı olup gönlünü ferahlatmak için internetin bir sayfasından diğerine sürüklenen bir anne adayının içine su serpmek ümidiyle....

Öncelikle hamile kalmadan beş - altı  ay önce ülseratif kolit (kalın barsak (kolon) hastalığı) tanısı konmuştu. İlk doktorun ifadesi ve açıklamalarıyla, kendimi üstesinden gelemediğim bir korku girdabının içine düşmüştüm. Bazı doktorla iyi olsalar da hastayı telkin etme konusunda aynı başarıyı gösteremediklerine kanaat getirdim.

O döneme gelecek olursak; sürekli bu hastalıkla yatıyor, araştırıyor ve kendi halime ağlıyordum, mutsuzdum. Blogger buluşmalarına gidemiyor, Bloguma yazı yazamıyordum. ''Neredesin? diye soranlara,  işte bu yüzden yoktum.'' diyemiyordum. Sadece işe gidiyor ve geliyordum.
Hayatın bir anda tepetaklak olması hiç de zor değilmiş. Bir uyanırsın ve her şey senin kontrolünden çıkmıştır.

Zaman geçtikçe hiçbir doktorun açıklaması içime su serpmiyordu. Çünkü tedavisi olmayan, sadece ilaçla kontrol altına alınabilen ve ne olacağım belli olmayan bir hastalıktı bu ülseratif kolit. Kısacası raporlu bir hasta olduğumu kabullenmek zor gelmişti. Muayeneler mi yoksa muayeneden sonra çıkacak sonuç mu daha kötüydü artık bilemiyordum.
Ufak çapta psikolojik destek de aldım o dönem. Destek ve yardımları hor görmeyin. Çünkü profesyonel yardım birçok ''ah-vah''  söylemlerinden daha faydalıdır.
Artık iyileşmiş, normal yaşantıma dönmüştüm üstelik. Hamile kaldım(-isteyerek).

İlaç kulelerim vardı benim:)

Hamileliğim güzel gidiyordu ve iyileştiğimi sanıyordum, ta ki hamileliğimin dördüncü ayında yeniden nüks ettiğini görene kadar!
Yine yeniden bir doktora gittim ve doktorun odasından ağlayarak çıktım. Pek de iç açıcı şeyler değildi söyledikleri. Çünkü sonuçlar iyi değildi hatta hamile olduğum için ileri çapta bir araştırma da yapılamayacağını söyledi doktor.. İlaç kullanmam gerekti. daha da kötüsü bu sefer kortizonda yazmıştı.
Bunları kullanmazsam sağlığımın tehlikeye gireceğini, kullanırsam da bebeğin erken, sakat ya da ölü doğma olma ihtimalinin olduğunu söyledi.
Kızım altı aylıktı ve karnımdaydı! ve şimdi bahsedilen tehlikelerden, yapmam gereken seçimle başbaşaydım! Allah kimseyi acı ile sınamasın.



Daha sonraları Prof. Dr. Tankut İlter'le tanıştım. O da bana sadece ilaçlarımı kullanmamın yeterli olacağını, kortizona gerek olmadığını ve bebek için endişelenmemem gerektiğini söyledi. İyileşme sürecim Tankut beyin dediği gibi oldu. Aldığı profesörlük unvanını hak eden nadir insanlardan!


Tebdil-i mekanda ferahlık vardır diyerek bu dönemde Orta Avrupaya tatile gittim. Kızım için sorun teşkil etmediği sürece, bununla yaşamayı öğrenmiştim. Şikayetlerim devam ediyordu tabiki... 4.aydan itibaren hamileliğim boyunca günde iki kere olmak üzere enema kulladım ve altı tablet ilaç içtim.


Her ne kadar başlarda endişelensemde sonraları bebekle ilgili hep içimi ferah tuttum ama kontrollerimi de ihmal etmedim. Ayda bir kere, üç doktora görünüyordum.
*Prof. Dr. Tankut İlter'e ,
*bir kadın doğumcuya
 ve bir de
*Perinatolog Hakan Kanıt'a (Riskli hamilelikleri yakından takip ediyor) gidiyorduk.

Hastalığımı minimum seviyeye indirecek yiyecekleri yemeye özen gösteriyordum. Doktor tarafından verilen ve takip ettiğim bir rejim listesi vardı. İki ay boyunca( pirinç lapası, yağsız haşlanmış makarna, patates, yoğurt ve et )
Bebeğim tam beslendi mi diye endişe ederken, Prof. Dr. Tankut bey  ve Perinatolog Hakan Kanıt bu konuda endişelerimin yersiz olduğunu bana gösterdi.

Sonuç olarak kontrollerde bebeğin sağlığıyla ilgili hiç bir sorun yoktu çok şükür....
Kızım ise tam 40 hafta 3 günlük iken 3.300 gr dünyaya geldi. Şu an 4,5 aylık ve çok şükür Allahıma, ve denildiği gibi Fiziksel ve beyinsel bir sağlık sorunumuz yok... Umarım yaşamayız da!


Bu yazı benim için çok önemli. Zira İnternette bilgi karmaşası da psikolojimi çok etkilemişti. Bana göre blogumun en önemli yazısı. Konu sağlık olunca özellikle işin ucunda yaşanmışlık olunca benim gibiler için arşiv niteliği olan bir paylaşım olsun istedim.

Bu dönemde Olabildiğince sakin olun ve her söylenene kulak asmayın. Tavsiye edilen doktoru biraz araştırın. İlaç kullanmak zorunda olduğunuz için kendinizi suçlamayın. 
Bilgisine ve tedavisine güvendiğiniz doktorunuza inanın.

Unutmayın siz mutsuz olursanız çevrenizde mutsuz olur. Onların mutsuzluğu sonra yine sizi mutsuz eder. 

Şifa arayan herkesin Allah yardımcısı olsun.


11 yorum:

ebru köroğlu dedi ki...

çok geçmiş olsun herşey yolunda şaunda çok sevindim ve her zamanda böyle devam eder.

becasueofmakeup dedi ki...

Öncelikle çok geçmiş olsun. Eşimdede bu hastalığın aynısı ama bağırsakta hastalığın çıkış yerinin farklı olmasından dolayı "chron" adı verilen hastalıktan var. Eşimde ilk önceleri kortizon kullandı daha başka ilaçla veraber ama fayda etmedi. 4 yıldır en ileri ilaç olan imuran kullanıyor ki yan etkisi çok fazla.. Lenf kanseri olabilme gibi. Ama şikayetleri oldukça azaldı. 4 senenin sonunda önümüzdeki pazartesi kolonoskopiye girecek. Sonucu merakla bekliyoruz. Bu hastalık bir tansiyon bir şeker hastalığı gibi. Ömür boyu ilaca mahkum kalabilir ya da hiç şikayet olmadan da yaşabilirsin. Ama her daim dikkat şart. Bu hastalığın baş düşmanlarından biride stres ve üzüntü. İlk başlarda kabullenip alışmak çok zor olsada zamanla kabulleniyor insan. Hani denir ya bu hastalığı aratacak başka hastalıklar dertler çıkmasın. Zor evet ama insan gerçekten zamanla çok alışıyor. Eşim artık unuttu bile neredeyse hasta olduğunu. Şu an kullandığı ilaçta tabi hastalığının şikayetlerini azalttı ama sonuç 1 hafta sonra belli olcak bakalım. Yiyeek içecekte bir yana ama cidden stres bu hastalığın baş düşmanı. Ayrıca ülseratif kolit ameliyat ile kurtulunabilcek türde iken eşimdeki chron türüne ameliyat fayda etmiyor. Tabi ameliyatta en ama en son çare. Sertap erener de de bu hastalıktan var bilmem biliyormuydun ama internetten bir araştır, belki ne badireler geçirdiğine dair bir yazı buluabilirsen okumanı isterim. Allah herkesin yardımcısı olsun. Hastalığın hepsi zor ama çok daha başka beter dertler vermesin ..

cecilia dedi ki...

geçmiş olsun cnm kolay şeyler yaşamamışsın üstelik hamile olarak bebeğini de düşünmek zorunda kalarak daha büyük sıkıntılar yaşadın, neyseki geride kaldı, bir daha böyle şeyler yaşamaman dileğiyle cnm bebişinle sana sağlıklı uzun ömürler diliyorum.

mutluluk tanelerim dedi ki...

Çok geçmiş olsun canım çok zor günler geçirmişsin ama çok şükür bebeğini sağlıkla dünyaya getirmişsin. Herkesin bir imtihanı oluyor Allah daha büyük kederler vermesin. Bu arada yeni yeni takip ediyorum seni kızının isminin anlamı ne çok değişikmiş :)

Sevgiler

pembe fiyonk dedi ki...

kızlar teşekkür ederim güzel dileklerinizi için:) neyseki geride kaldı gibi kötü günler rabbim inşallah bi daha yaşatmaz...

becasueofmakeup: cnm sizde geçmiş olsun çokk.. benim içinde çok zor günlerdi evet ..sürekli niternette geziyor pekte iyi şeyler okumuyordum.
o kadr çok doktor okadar çok makale okudumki ingilizce türkçe.. ama hiçbiri içimi rahatlatmamıştı:) evet dediğin gibi tansiyon hastalığı gibi ama kabullenmek zor geliyor başta:) neyseki çokkk şükür iyiyim artık şikayetlerim yok şu an.... inşallah sizinde sonuçlarınız iyi çıkar...bu arada aklınızda bulunsun elimde salofalk lavman var fazladan birilerine vermek istiyorum etrafta varsa bildiğiniz gönderirim....

becasueofmakeup dedi ki...

Şuan salofalk lağmana ihtiyaç olcak birileri yok hastanelere verebilirsin ya da oraya sorabilirsin ihtiyaç olan varmı diye, vercek kimseler bulamazsan

Selmanın Dünyası dedi ki...

Geçmiş olsun ne kadar zor şeyler yaşamışsın. Allah şifa bekleyenlerin yardımcısı olsun.
bi yanda sağlığın bi yanda bebişin sağlığı. artık daha iyi bak kendine.

Reyhan Zeybek dedi ki...

pembe fiyonk merhaba,
5 aylık hamileyim doktor salofalk lavman yazdı ama maalesef bulamıyorum. Elinde hala duruyorsa almak isterim.

pembe fiyonk dedi ki...

reyhan zeybek: merhaba özelden yazarsanız mail adresine daha iyi yardımcı olabilirim

Mutlu Anne ve Çocuk dedi ki...

Merhaba sizinle çok ortak yanımız varmış. Bu hastalıkta yanlız olmadığını  
bilmek büyük moral olur insana. Ben de 14 senelik ü.k hastalık hikayeme iki  
bebek sığdırdim. Ikinci bebeğime gaz yapmasın diye ilacımı kestigim anda 
bağırsaklarim talan oldu. Şuan en agir ilaçları kullanıyorum. Allah kimseyi  
evlatlarıyla sınamasın. Annelik bambaşka bir şey.

pembe fiyonk dedi ki...

@Mutlu Anne ve Çocuk: mrb daha önce cevap yazdımmı bilemedim ama.. umarım şu an iyisinizdir. Şu an iyiyiz biz. ilaçlara devam. ben beynimi çok takmıyorum olmadığı düşünüyorum daha iyi oluyorum sanki ama ilaçlarada dewam.